Forum

In het forum kunt u reactie lezen, reageren en nieuwe reacties vragen. Wij krijgen een bericht als u een reactie plaatst.

LET OP: als u een uitgebreide reactie heeft kunt u dit beter eerst typen in Word en dan plakken in de reactie omdat anders de beveiligingscode verloopt na 15 min.

Reacties

Toevoegen Toevoegen Reactie

Laatste reacties (1 tot 10 van 71):

1
2
3
4
5
...
7
8

Lisa
Quote Reactie
03-01-17 13:17 Wat een ontzettend fijn initiatief van jullie, was er maar zoiets bij mij in de buurt..
Wat een herkenbare verhalen en wat maken ze me verdrietig.
Onze dochter is 9 maanden en ik ben kapot. Al 9 maanden hoor ik alleen maar gehuil en mag ik blij zijn als ik 3 uur onderbroken slaap krijg. Nog elke 2/3 uur krijgt ze de borst en snachts ieder uur.
Mn oudste dochter krijgt niet de (positieve) aandacht die ze verdient.
Het lukt me niet eens meer om in slaap te komen en ieder moment kan ik in tranen uitbarsten. Maar volgens de buiten wereld redden wij ons prima, want we staan nog toch?

Radeloze mama
Quote Reactie
16-06-16 19:09 Ik ben echt ten einde raad. Sinds 02/11/2015 ben ik mama van een tweede zoontje. Al vanaf de eerste dag was hij onrustig misschien door keizersnede? We hebben alle soorten melken geprobeerd tot de meest hypoallergene nutramigen AA, medicijnen voor verborgen reflux, niets hielp. Hij at zo slecht dat hij eens is opgenomen in het ziekenhuis met uitdroging. Hij huilde 10 uur aan een stuk per dag en s' nachts. Op 11 weken zijn we op initiatief van KA begonnen met groentepap en 2 weken nadien met fruitpap. Dat ging heel goed. Hij komt nu goed aan in gewicht( melk is nog steeds een probleem). Echter het huilen en krijsen en slapen. Hij is nu bijna 8 maand en nog steeds zijn onze nachten vreselijk, tot 20 keer tutje geven. In de dag is hij ook steeds aan het zeuren wat overgaat in krijsen. Hem laten Wenen heb ik al veel gedaan. Dan krijst hij zichzelf nat van het zweet, valt dan voor hoogstens een uur in slaap om terug wakker te schieten en het begint opnieuw. Ik ben er stillekes aan onderdoor aan het gaan door chronisch slaaptekort( werk sinds 4 maanden terug). Hij gaat naar een kinderdagverblijf maar daar doet hij net hetzelfde. Ze hebben mij hier al meermaals over aangesproken.!Meestal zit hij met roodomrande ogen ergens in een uithoek omdat hij alle kindjes uit hun slaap houdt. Het is zelfs zover dat ik bang heb van een weekend of vakantie want dan ben ik er de hele dag bij. Nu na een weekend ben ik kapot en de week moet dan beginnen. Tot nu lukte me het om afleiding te zoeken in het werk maar nu ben ik op. Ik kan de slaap zelfs gewoon niet meer vatten. Zelfs met slaapmiddel. Ik maak dan fouten op het werk wat niet in dank wordt afgenomen waardoor ik nergens mijn eigen goed voel. Ik ben zeer agressief en kortaf naar mijn oudste zoon en man omdat ik het gewoon niet meer aankan. Ik kan niet genieten van mijn kinderen door het gekrijs. Ik heb zo uitgekeken naar de 12 weken drempel maar we zijn 5 maanden verder en het houdt gewoon niet op. Ik loop dikwijls met oordoppen en oortjes met muziek te Wenen en mijn huishouden te doen. Mijn man helpt me waar mogelijk maar wordt zelf ook stapelzot en chagrijnig van. We maken dan ook veel ruzie. Hij wil ook nooit erover praten of naar me luisteren want zijn motto is we kunnen er toch niets aan doen dus we zwijgen en doen voort. Voor mij is deze situatie stillekes aan onhoudbaar. Ik heb wel antidepressiva van dokter gekregen maar dat helpt me niet om eens te slapen of het huilen weg te krijgen. Ik vraag me af of er nog mensen zijn die dit hebben meegemaakt en wat hun geholpen heeft om te ontspannen of te aanvaarden. Ohja een osteopaat hebben we ook al geraadpleegd zonder enig effect.

Anoniem
Quote
18-06-16 12:22 Ik lees je bericht met kippenvel, wat herkenbaar! Mijn zoon heeft 1,5 jaar gehuild. Op een gegeven moment wist hij niet beter dan dat hij moest huilen. Huilend naar bed, huilend wakker worden enz. Mijn zoon liet zich op een gegeven moment ook niet meer troosten en knuffelen. Toen heb ik de keuze gemaakt om naar een orthopedagoog te gaan. Samen met haar zijn we gaan kijken naar de band tussen mij en mijn zoon en naar zijn gedrag en mijn reactie. Zij heeft ons zoveel geleerd!!!! Ook zijn we opnieuw begonnen met hem, weer heerlijk knuffelen en babymassage, dit om ons contact weer positief te maken. Na twee weken had ik een ander kind.
Toen hij 1 jaar was hebben we hem gezegd dat hij naar bedje ging en dat mama hem de volgende morgen als het ligt was weer kwam halen. Ik wist toen dat hij geen pijn of iets dergelijks had. We moesten de negatieve cirkel doorbreken. Hij heeft 4 uur lang gehuild en gekrijst. Meerdere keren wilde ik naar hem toe en heb echt huilende en biddend op mijn bed gezeten. Na die 4 uur viel hij is slaap. De volgende ochtend werd hij wakker en heb ik hem vol enthousiasme uit zijn bedje gehaald. Weer uitgelegd dat mama gedaan heeft wat ze had beloofd. na twee nachten sliep onze man door. De cirkel was doorbroken.

Anoniem
Quote Reactie
14-06-16 13:53 Wat een gaaf initiatief om ouders met huilbaby's te ondersteunen met ervaringsdeskundigen. Zelf heb ik geen huilbaby gehad, maar zie ik ze wel regelmatig in mijn werk. Het lijkt mij heel gaaf om deze ouders te begeleiden in het zoeken naar een oorzaak en oplossing voor het huilen van hun kindje, want ik geloof dat kinderen niet zomaar huilen, maar dat ze vertellen dat er iets aan de hand is.
Aan ons is het dan uit te zoeken met de ouders WT er aan de hand is.

Anoniem
Quote Reactie
05-05-16 23:46 Ik vroeg me af of baby's ook na een tijd een huilbaby kunnen worden. Mijn zoontje is nu bijna vier maanden en huilt steeds vaker en harder. Ik reageer zo goed en vaak en snel mogelijk op hem, maar het is als alleenstaande Mama van drie niet altijd mogelijk om te dragen/ voeden (flesje kolf moet opgewarmd) of anderszins te proberen wat helpt om te troosten
.
Kortom ik Ben bang dat ik een huilbaby krijg of maak. Kan dat nog na vier maanden?
Iedereen heel veel sterkte!!!!

Quote
25-05-16 09:19 Dank je wel voor je bericht en sorry voor mijn late reactie.
Wat moet het zwaar zijn om alleen 3 kindjes op te voeden, vooral als de jongste meer gaat huilen!

Het kan zijn dat je kindje later gaat huilen, dit zou bv te maken kunnen hebben met voeding. krijgt hij bv al een fruithapje of groentepotje? Het zou kunnen zijn dat hij daarop reageert.
Zitten er allergie in de familie of hooikoorts of astma?

De eerste 6 maanden kan je een kindje niet verwennen. Wel zal je kunnen gaan merken dat ze gaan gewennen.

Spuugt hij veel? ruikt hij zuur of ruikt zijn speentje zuur? Bij baby's die veel spugen of voeding terug slikken (reflux en verborgen reflux) kan het zijn dat de slokdarm door het zuur wat gaat irriteren. Voordat de slokdarm gaat irriteren gaat er vaak wat tijd overheen, naarmate de kleine ouder wordt wordt het zuur steeds zuurder. Dit zou ook nog een rede kunnen zijn van het huilen.

Hoe gaat het nu met hem?

Mama
Quote Reactie
05-07-15 12:33 Hallo allemaal, ik kwam dit forum tegen en veel verhalen komen me erg bekend voor. Wat fijn om te lezen dat er meer mama's zijn met de handen in hun haar. Ik gun het niemand, maar ook wij hebben een huilbaby... Ons eerste dochtertje huilde ook enorm veel en na enkele bezoekjes aan de huisarts, cb en osteopaat was het over. Met name de osteopaat gaf verlichting, ze bleek het KISS-syndroom te hebben. Dus na 8 weken waren we de gelukkigste ouders allertijden. Nu ben ik 3 weken geleden bevallen van ons tweede dochtertje, dit keer met een normale zwangerschap, normale bevalling en een goed geboortegewicht (wat bij de eerste allemaal niet zo was)... dus ik hoopte dat het nu soepeler zou verlopen maar helaas... niets is minder waar. De kraamweek verliep heerlijk. Een gezonde tevreden baby, ik zat écht op een roze wolk. Maar na die week begon de ellende... Het huilen neemt alleen maar toe ipv af, en nog... Een bezoekje aan de huisarts is alweer gebracht en het 1e consult bij de osteopaat zit er ook alweer op. Ik hoop zo enorm dat het wat verlichting geeft. Ze is hartstikke schor en hees van het huilen en mijn moederhartje doet er ook zveel zeer van. Ze huilt zo'n 19 uur per dag, maar daarnaast heb ik ook de zorg nog voor onze oudste van 21 maanden. Ook haar kan ik niet de aandacht geven die ik graag zou willen. En naast de vermoeidheid en het huilen loop ik ook met een gebroken voet. Ellendig allemaal... opnieuw ben ik ten einde raad en voel ik me weer een slechte moeder die haar kind niet eens kan troosten. Waar ligt het aan? Doe ik iets fout? Wist ik het maar... Ik vind het zoooo zielig zo'n huilend schor stemmmetje... Ik kijk nu al op tegen de dag van morgen als mijn man weer gaat werken... verschrikkelijk. 'Geniet ervan' zegt iedereen, ze zijn maar zo kort zo klein. Nou, ik kan niet wachten totdat we weer enkele weken/maanden verder zijn en het gehuil is gestopt!!!

Anoniem
Quote
15-01-17 17:44 Hoe is het afgelopen??

Oepiedoepie
Quote Reactie
24-06-15 14:51 ... in de ontslagbrief van het ziekenhuis staat dat wij goed voor onze dochter zorgen. Toch is VEILIG THUIS (voormalig meldpunt kindermishandeling) ingeschakeld. VT heeft zich niet eerlijk voor gesteld in een gesprek dat de kinderarts voor ons geregeld had onder het mom dat wij een aanspreekpunt voor de zorg moesten hebben.

De ADVIESaanvaag van de arts is door VT opgevat als melding kindermishandeling, terwijl de arts dat ontkent. "Nee joh, anders had ik jullie niet laten gaan met je dochter."

Advies: als je een gesprek hebt met VT.....
1) Vraag of ze direct op beloven op papier dat ze binnen een dag een verslag naar je op sturen.
2) Vraag waarom je een gesprek hebt en hoe het gesprek gaat verlopen. Vraag of er een "getuige" bij aanwezig mag zijn.
3) Vraag wat je rechten en plichten zijn.
4) Zorg dat duidelijk vermeld wordt dat je wel/niet op hoogte bent gesteld van de "melding".
5) Check of het verslag klopt en wel letterlijk weergeeft wat jij hebt gezegd.

Wij zijn nu drie maanden verder en er is nog niets anders gebeurd dan onze tijd en energie opslurpen. De re-integratie van mijn man heeft vertraging opgelopen. Onbekommerd genieten is er niet bij en dat zouden we wel willen na 4 zware maanden.

We hebben inmiddels via de vakbond een jurist in geschakeld nadat we geheel klaar zijn met mailen en bellen met Veilig Thuis, onderdeel van Save.

Met ons meisje gaat het ontzettend goed.

Anoniem
Quote Reactie
24-06-15 14:41 Tijdens de opname/observatie van onze dochter in het ziekenhuis wegens het feit dat ze een ONRUSTIGE BABY was moesten wij herstellen. Maar hoe, in een gebedsruimte in het ziekenhuis ga je niet slapen. Dus uit eindelijk het heft in handen genomen. Een stretcher op de kamer van onze baby gezet.

Twee vliegen in een klap: een van ons kon rusten en meteen oefenen in 5 minuten gehuil aanhoren. Even troosten, weer 5 minuten en toen.... was ze in slaap! Ondertussen was er een lieve verpleegkundige die door het raam gebaarde dat ik het goed deed...

Als toetje na een zeer vermoeiende opname in

Anoniem
Quote Reactie
24-06-15 14:38 In het ziekenhuis werd gezegd dat de voeding niet te maken had met het spugen/huilen.
Thuis hebben we echter ontdekt dat als ze AH biologische voeding kreeg het spugen weer erger werd. Snel weer over op Hero. Nog weer later ontdekt dat door Hero HYPO ALLERGEEN het spugen minder werd. Hoezo lag het spugen niet aan de voeding?

Nb. in overleg met het CB voegen we altijd JBPM toe om de melk dikker te maken.

Anoniem
Quote Reactie
24-06-15 14:36 Ik kan wel janken. Ons kleine meisje is tot en met observatie in het ziekenhuis aan het huilen geweest. De eerste avond bijna 4 uur. Bij ons thuis zou ze dan al lang in de draagzak zijn gestopt. In het ziekenhuis wisselden de verpleegkundigen elkaar af, omdat ons meisje krijste. Toch werd dit geluidsniveau als "normaal" bestempeld. We zouden een gesprek krijgen met een psycholoog, maar dat ging niet door (zonder overleg), omdat we te moe waren.
Om een lang verhaal kort te maken: het resetten in het ziekenhuis heeft geholpen, al weet niemand de oorzaak. Ons zelf is wel opgevallen, dat ons meisje moeilijk boert en VAST ZITTENDE BOEREN doen zeer.

Quote Reactie
15-06-15 10:43 Eerste Hulp bij Huilbaby's. Wat is nou precies een huilbaby? Je leest hier 10 belangrijke adviezen en tips van ervaringsdeskundigen en je kunt het verhaal van Céline vinden.
http://wp.me/p51D0E-sY

1
2
3
4
5
...
7
8